M&A inzichten in de foodsector | Traditioneel vlees en vis weer in trek bij investeerders

In het kort: tussen 2021 en 2025 stabiliseerde de Europese overnamemarkt voor eiwitproducenten zich op ongeveer 80 deals per jaar, na een piek van 98 en 100 deals in de coronajaren 2021 en 2022. Rood vlees is met 50% van de transacties de grootste categorie, gevolgd door vis en zeevruchten (33%) en pluimvee (17%). Bijna 70% van de Nederlandse en Belgische eiwitbedrijven die tussen 2021 en 2025 werden overgenomen, ging naar een koper uit de Benelux zelf. Voor eigenaren van vlees- of visverwerkende bedrijven die een verkoop overwegen, is dit relevant: de markt trekt aan, en de meeste kopers zitten dichtbij.

Eiwitsector in beweging

Waren traditionele eiwitten (vlees en vis) een paar jaar geleden geen aantrekkelijke optie voor investeerders, inmiddels zijn ze weer uit het verdomhoekje. Door een sterkere focus van consumenten op ‘health & wellness’ zal de markt voor eiwitrijke producten naar verwachting flink groeien.

Overnames zijn een graadmeter voor de dynamiek in een sector: ze laten zien hoe aantrekkelijk, volwassen en toekomstgericht een markt is. Investec begeleidt wereldwijd kopers en verkopers bij de (ver)koop van bedrijven, doorgaans met een jaaromzet van 10 tot circa 250 miljoen euro. Periodiek brengt Investec per (sub)sector in kaart wie de leidende partijen zijn, welke niches de beste marges bieden en welke transacties en waarderingen recent plaatsvonden. In dit artikel nemen we de Europese fusies en overnames in ’traditionele en alternatieve eiwitten’ onder de loep voor de periode 2021–2025: een sector die vooral in de coronajaren een piek in overnames kende.

Volgens Investec-data werden in 2021 en 2022 respectievelijk 98 en 100 bedrijven in Europa overgenomen; inmiddels stabiliseert de Europese overnamemarkt zich op circa 80 deals per jaar.

De foodsector bleek tijdens de pandemie een van de meest veerkrachtige sectoren: tegenvallende foodservice-omzet werd grotendeels gecompenseerd door hogere retailverkopen. Wel legde corona kwetsbaarheden bloot, zoals afhankelijkheid van een beperkt aantal leveranciers en onvoldoende eigen verwerkingscapaciteit. Partijen reageerden hierop door verticaal te integreren of via overnames te spreiden – vleesverwerkers namen belangen in slachterijen, retailers zochten directere relaties met producenten en grote spelers versterkten hun positie in meerdere regio’s om concentratierisico te beperken.

Omgekeerde ontwikkeling: van integratie naar focus

Inmiddels zien we een omgekeerde beweging: waar bedrijven jarenlang verder integreerden, kiezen sommige spelers nu juist voor meer focus. Een voorbeeld is de Nederlandse vleesproducent Vion Food Group, die onlangs een aantal Duitse slachthuizen verkocht om zich te concentreren op zijn kernactiviteiten – onderdeel van een bredere golf van afsplitsingen in de sector.

Volgens Investec-data vond veruit het grootste deel van de Europese overnames plaats in rood vlees (50%), gevolgd door vis en zeevruchten (33%) en pluimvee (17%). Dit bevestigt dat vlees en vis weer terrein winnen na een terughoudendere periode; in het eerste kwartaal van 2026 vonden de meeste Europese overnames plaats sinds anderhalf jaar.

Ook Nederlandse spelers als Group of Butchers, Plukon, Van Rooi en Hilton Foods blijven actief op de overnamemarkt – vooral dicht bij huis, wat opvallend is omdat overnames in andere sectoren vaak internationaler zijn georiënteerd. Van alle Benelux-proteïnebedrijven die tussen 2021 en 2025 werden overgenomen, ging volgens Investec-data bijna 70% naar een koper uit Nederland of België. Relevant voor Benelux-ondernemers die zich afvragen wie hun bedrijf zou kunnen overnemen: de meest waarschijnlijke koper zit dichterbij dan vaak gedacht.

De meeste Benelux-transacties worden gedreven door strategische kopers die duidelijke meerwaarde zien voor hun bestaande activiteiten; de rol van private equity is relatief beperkt. Opvallende uitzonderingen zijn Group of Butchers en DeliBarn, beide ondersteund door investeringsmaatschappijen en zelf actief op zoek naar overnamekansen.

Klem in de keten: waarom schaal steeds vaker noodzaak is

Veel kleine en middelgrote vleesverwerkers opereren op een schaal die steeds moeilijker houdbaar wordt. Geklemd tussen geconsolideerde slachterijen en machtige retailers staan marges onder druk, terwijl investeringen in automatisering, duurzaamheid en compliance noodzakelijker worden. Voor veel bedrijven – ook Nederlandse familiebedrijven – is schaalvergroting daarom niet langer een keuze maar een voorwaarde om concurrerend te blijven. De vraag is vaak niet óf zij zich op termijn aansluiten bij een grotere speler, maar wanneer en met wie.

Herkent u dit in uw eigen bedrijf – druk op marges, oplopende investeringseisen en een gevoel dat schaal er ooit aan zal moeten komen? Dan loont het om die vraag tijdig en op uw eigen voorwaarden te beantwoorden, in plaats van die later opgelegd te krijgen.

Schaal biedt duidelijke voordelen: meer inkoopkracht richting slachterijen, gemakkelijkere toegang tot landelijke retailcontracten en commerciële synergieën via cross-selling. Vaste kosten kunnen over grotere volumes worden verdeeld, wat financiële ruimte schept voor groei, verduurzaming en het voldoen aan veranderende wet- en regelgeving.

Overweegt u een verkoop of partnerschap voor uw vlees- of visverwerkingsbedrijf? Het Benelux-team van Investec spreekt dagelijks met eigenaren in deze fase en denkt graag vrijblijvend mee over timing, waardering en mogelijke kopers.

Niche segment: alternatieve eiwitten in herstructurering

De markt voor alternatieve eiwitten laat een ander beeld zien dan traditionele eiwitten. Enkele jaren geleden gold plantaardig eiwit nog als een van de meest veelbelovende groeimarkten, met hoge waarderingen en grote investeringsrondes. Inmiddels is het sentiment omgeslagen: recente overnameactiviteit laat zien dat alternatieve eiwitten vooralsnog een nichesegment zijn gebleven, terwijl de sector zich duidelijker in een fase van herstructurering en consolidatie bevindt.

Innovatie staat echter niet stil. Bedrijven die hun technologie weten te commercialiseren en hun kostenbasis verlagen, trekken nog altijd investeerders. Een goed voorbeeld is het Nederlandse Mosa Meat uit Maastricht, dat belangrijke stappen zette in de ontwikkeling van kweekvlees en eind 2025 opnieuw groeikapitaal aantrok. Opvallend is de pragmatische koers: waar de focus aanvankelijk lag op volledig gekweekt vlees, kiest het bedrijf nu vaker voor hybride producten waarin gekweekt vet wordt gecombineerd met plantaardige ingrediënten – wat zowel de schaaluitdaging als de businesscase realistischer maakt.

Daarnaast is er een duidelijke verschuiving richting eiwitverrijkte producten, zichtbaar in het groeiende supermarktaanbod én in de grondstoffenmarkt: de prijs van wei-eiwitconcentraat (WPC-80) bereikte recent recordniveaus. De groeiende populariteit van GLP-1-medicatie zoals Ozempic kan deze trend verder versterken, omdat gebruikers van deze medicijnen extra aandacht besteden aan behoud van spiermassa en voldoende eiwitinname. Naarmate deze groep groeit, neemt ook de vraag naar eiwitrijke producten toe – een kans voor producenten, ingrediëntenleveranciers en investeerders, die naar verwachting op termijn ook zichtbaar wordt in de overnameactiviteit.

De vraag is dan ook niet langer óf alternatieve eiwitten een rol gaan spelen in het toekomstige voedselsysteem, maar welke businessmodellen voldoende schaal, marge en consumentenvraag weten te combineren om duurzaam waarde te creëren.

Ons inzicht is oorspronkelijk gepubliceerd in Food Personality magazine.